یک نفر می آید و تمام هستی ات را دگرگون میکند و تودر گیر نگاهی پرمهر ودر عین حال شیطنت آمیز کسی میشوی که گویی سالیان دراز است در فکر و جان تو ریشه دارد مثل خون مثل نفس و بی رحمانه تمام تورا به تاراج میبرد و تو در گوشه ای مینشینی و هر غروب افول خودت را نگاه میکنی نمی دانم شاید او، همان دخترک معصوم با چشمانی نافذ نسبت نزدکی با خورشید داشته باشد که با بودنش تمام وجود تورا گرم و بارفتنش گردی از سیاهی و سردی به روح روان تو میپاشد . و من نیمدانم ای کاش اینقدر شجاع بودم که بگویم از ان باشی

جای مرا هم خالی کنکنار تمام لبخند هایت تبسم هایت بغض های بی دلیلت دلتنگی های بی موقع ات کنار تمام قدم زدنهای بی وقفه ات آهنگهای غمگینت خاطره ای شیرینت بی خوابی های همیشگی ات جای مرا هم خالی کن کنار تمام نفس هایت بگذار دنیام بوی تو را بگیرد بوی تنت را بوی گیسوان نمناکت را بوی گندمزار را مرا مران از سرزمین جای مرا خالی کن در جغرافیایی به وسعت آغوشت سرزمینی که به آن تعلق دارم بگذار اگر مرگ مرا خواند در سرزمین خودم بمیرم جای مرا خالی کن در سرزمین امن آغوشت